Belgie.NL | Steden | Antwerpen

	Accommodaties
	Campings
	Groeps- accommodaties
	Hotels
	Kastelen
	Vakantiehuis-Ardennen
	Vakantiehuizen
	Vakantieparken
	Reizen
	Auto vakanties
	Busreizen
	Lastminutes
	Pakketreizen
	Stedentrips
	Treinreizen
	Outdoor
	Weekendje weg
	Vervoer
	Autohuur
	Trein
	Veerdiensten
	Aanbiedingen
	Actuele aanbiedingen
	Vliegtickets
	Vliegtickets

Weer

Webcams
Weer
Reisverhalen
Plattegronden
Fotogalerij

Ardennes Etape - De Ardennen specialist
Ardennes-Etape is de Ardennen specialist en biedt grootste aanbod vakantie huizen, chalets, villa's en luxe groepsaccommodaties in de Ardennen! Bel 0032 80 292 400 of ga naar de website: Ardennes-Etape

Belgie.nl - Steden - Antwerpen - Geschiedenis

Geschiedenis

Boek direct uw droomhotel in Antwerpen!

Nog tot in de 17de eeuw werd Antwerpenvaak als 'Hantwerpen' geschreven. Geen wonder, want volgens een oude sage hoorde het ook zo. Volgens die sage werd de Scheldebocht rond het begin van onze tijdrekening beheerst door de reus Druoon Antigoon, die een zware tol eiste van elke voorbijvarende schipper. Wie niet wilde betalen, hakte hij een hand af. Maar aan dat gruwelijke gebruik kwam een einde toen een Romeinse soldaat, Silvius Brabo, de reus doodde, hem prompt een hand afhakte en ze in de Schelde wierp. Vandaar: Hantwerpen. De H verdween, Antwerpen bleef. Tot daar de sage. In werkelijkheid is de naam Antwerpen wellicht afkomstig van de 'aanwerp', een aangeslibde verhevenheid in de Schelde ter hoogte van het Steen, waar een vroege nederzetting ontstond. Deze aanwerp verdween op het eind van de 19de eeuw, toen de Scheldekaden werden rechtgetrokken. Al is het verhaal van Brabo totaal verzonnen, toch houden de sinjoren hun legendarische bevrijder nog steeds in ere op de Grote Markt. De bronzen fontein (1887) is een werk van de Antwerpse beeldhouwer Jef Lambeaux.

Een bewogen geschiedenis

Hoe oud is Antwerpen? Opgravingen hebben aangetoond dat er zeker al in het Gallo-Romeinse tijdperk (2de en 3de eeuw van onze tijdrekening) bewoning was aan de Scheldebocht. Dat was ook het geval omstreeks 650, toen de kerstening startte en in 836 verwoestten de Noormannen de toenmalige woonkern. Daarna kwamen er bewoners aan de 'aanwerp', waaraan Antwerpen haar naam zou ontlenen, gesitueerd op de plaats waar het Steen staat. Deze kern groeide uit tot de huidige stad. Toen Antwerpen rond 970 een grensplaats werd van het Duitse Rijk, bouwde men een houten versterking. Die werd later vervangen door een stenen burcht (het Steen) met een omheiningsmuur en Antwerpen mocht zich markgraafschap (grensgraafschap) van het Heilig Roomse Rijk der Duitse Natie noemen. De Schelde was de grens en aan de overkant lag het graafschap Vlaanderen.

Aan de zuidkant van Antwerpen richtte de Heilige Norbertus in de 12de eeuw de Sint-Michielsabdij op. De kanunniken van het kerkje dat daar had gestaan verhuisden toen naar de noordelijke kern en stichtten daar een nieuwe parochie, met als centrum een Onze-Lieve-Vrouwekerk, de eerste voorloper van de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal. De stad, die vanaf dan deel uitmaakte van het hertogdom Brabant, bleef zich concentrisch uitbreiden met opeenvolgende omwallingen die nog steeds herkenbaar zijn in het stratenpatroon. Een eerste economische bloeiperiode volgde in de eerste helft van de 14de eeuw. Toen werd Antwerpen het belangrijkste handelscentrum en financiële hart van West-Europa, vooral bekend voor haar zeehaven en wolmarkt. In 1356 werd de stad aangehecht bij het graafschap Vlaanderen en verloor ze heel wat privileges, onder meer ten voordele van Brugge.

Maar vijftig jaar later keerde het politieke en economische tij weer en begon de aanloop naar de 'Gouden Eeuw', waarin Antwerpen op elk vlak een wereldstad van eerste rang werd; zowat het Manhattan van de 16de eeuw. Het was dit handels- en cultuurcentrum dat door de Florentijn Lodovico Guicciardini werd omschreven als 'de mooiste stad ter wereld'. De beroemdste namen uit die tijd zijn: de schilders Quinten Metsys en Bruegel, de drukker Plantijn, de humanisten en wetenschapslui Lipsius, Mercator, Dodoens en Ortelius. In de tweede helft van deze eeuw lag de stad echter in het brandpunt van de politiek-godsdienstige strijd tussen het protestantse Noorden en het katholieke Spanje, met als dieptepunten de Beeldenstorm (1566), de Spaanse Furie (1576) en uiteindelijk de Val van Antwerpen (1585).

Na de Val kwam de stad weer onder het gezag van Filips II en sloten de Noordelijke Nederlanden de Schelde af. Economisch gezien was dit een ramp. Bovendien ontvluchtten niet alleen de protestanten, maar ook de commerciële en intellectuele elite de stad. Van de 100.000 inwoners in 1570 bleven er in 1590 zowat 40.000 over. Toch duurde de culturele bloei nog tot halfweg de 17de eeuw, met schilders als Rubens, Van Dyck, Jordaens en Teniers, de beeldhouwerfamilies Quellin en Verbrugghen, drukkers als Moretus en de beroemde Antwerpse klavecimbelbouwers.

Vanaf 1650 tot in de 19de eeuw valt er nog weinig vrolijks over Antwerpen te melden. De Schelde bleef dicht en de metropool werd een provinciestad. Onder het Oostenrijkse bewind (1715 - 1792) probeerde Jozef II de stroom manu militari vrij te maken, maar dit mislukte. In 1795, onder Franse bezetting, lukte het wel, maar ditmaal stuitten de schepen op een Engelse blokkade. Geen wonder, want Napoleon beschouwde de Antwerpse haven als 'een pistool gericht op het hart van Engeland'. Aan de Franse periode (1792 - 1815) dankte Antwerpen wel de aanzet tot een moderne haven, maar tegelijk viel het culturele patrimonium ten prooi aan een zelden geziene kunstroof en vernieling. Er werden zelfs plannen gemaakt om de kathedraal te slopen.

Na de val van Napoleon in Waterloo (1815) volgde een kortstondige hereniging met de Noordelijke Nederlanden en een even korte bloei, die eindigde met de Belgische revolutie (1830) en opnieuw de sluiting van de Schelde. Een definitieve vrije doorvaart kwam er pas in 1863. Toen kon de derde grote bloeiperiode van Antwerpen beginnen. Afgezien van onderbrekingen tijdens de twee wereldoorlogen beleefde Antwerpen in de 20ste eeuw een gestage economische groei. Op cultureel vlak kreeg de stad in 1993 internationale uitstraling toen ze Culturele Hoofdstad van Europa werd: meteen de erkenning van haar historische en hedendaagse rijkdom waaraan ook u deel kan hebben. Antwerpen is immers voor elk wat wils.