Belgie.NL | Provincies | Vlaanderen | West-Vlaanderen

	Accommodaties
	Campings
	Groeps- accommodaties
	Hotels
	Kastelen
	Vakantiehuis-Ardennen
	Vakantiehuizen
	Vakantieparken
	Reizen
	Auto vakanties
	Busreizen
	Lastminutes
	Pakketreizen
	Stedentrips
	Treinreizen
	Outdoor
	Weekendje weg
	Vervoer
	Autohuur
	Trein
	Veerdiensten
	Aanbiedingen
	Actuele aanbiedingen
	Vliegtickets
	Vliegtickets

Weer

Webcams
Weer
Reisverhalen
Plattegronden
Fotogalerij

Ardennes Etape - De Ardennen specialist
Ardennes-Etape is de Ardennen specialist en biedt grootste aanbod vakantie huizen, chalets, villa's en luxe groepsaccommodaties in de Ardennen! Bel 0032 80 292 400 of ga naar de website: Ardennes-Etape

Belgie.nl - Provincies - Vlaanderen - West-Vlaanderen - Menen

Menen

Menen heeft een inwoneraantal van ongeveer 33.000 en kende een rijke en zeer bewogen geschiedenis. In het jaar 1087 vinden we het eerste schriftelijk bewijs van het bestaan van een parochiekerk, dus van een woonkern. De lijn Bruggestraat-Rijselstraat was een oude heirweg, waarlangs de stadsagglomeratie waarschijnlijk is gegroeid. De weg verbond twee grote marktplaatsen: Torhout (later Brugge) en Rijsel, en kruiste bij Menen een belangrijke waterweg. In de 11de en 12de eeuw ontstond het Edele Huis van Menen. Op hetzelfde tijdstip waren 4 zonen van de Heer van Menen burggraaf (Castelanus) van Sint-Omaars, Sint-Winoksbergen, Veurne en Diksmuide. Nog 7 broers behoorden tot de aanzienlijken van de stad. Het Huis van Menen was een machtige clan in het graafschap. In de 14de eeuw raakte deze adellijke familie in verval. De stad ontwikkelde zich echter verder door de lakennijverheid. Het was tenslotte Lodewijk van Male, toenmalig Graaf van Vlaanderen, die Menen stadsrechten verleende in 1351. Hierbij kreeg de stad toestemming tot het beoefenen van de lakennijverheid en het houden van een wekelijkse markt.

Twee eeuwen van voorspoed kenmerkten Menen. Dit via de lakenwevers die hun waren uitvoerden naar alle gekende streken. Wanneer dit ambacht in de 16de eeuw verzwakte, nam de brouwersgilde de fakkel van de welvaart over. Dank zij allerlei privileges werd er in 1520 een hoogtepunt bereikt toen er te Menen welgeteld 104 meesterbrouwers waren. De grote brand van 1548 legde driekwart van de stad in as. De pest brak uit, gevolgd door godsdiensttroebelen. Vele vooraanstaanden die nieuwe ideeën aankleefden, verlieten de stad. Anderen werden gegrepen, gevonnist en terechtgesteld. In 1578 kreeg de stad voor de eerste maal een omwalling. Daarmee begon ook de militaire rol van Menen. In 1679 maakte Lodewijk XIV van Menen een stevig bolwerk. Twee eeuwen lang bekleedde de stad een strategische sleutelpositie. De vestingen werden herhaaldelijk vernield en definitief ontmanteld in 1852.

Rond die tijd ontwikkelde zich in het Noorden van Frankrijk een machtig industrieel gebied. Vanuit het binnenland van Vlaanderen dat toen in grote armoede leefde, gingen duizenden streekgenoten daar werk zoeken en vestigden zich over en langs de grens. In de 19de eeuw steeg de bevolking van Menen met liefst 135 procent. De meeste nieuwkomers waren behoeftig. Menen verarmde. Tijdens de Eerste Wereldoorlog lag Menen slechts enkele kilometers achter de frontlijn. De stad werd een etappegebied. In 1917 moesten zelfs alle inwoners de stad verlaten. Ook dit keer kwam Menen zwaar gehavend uit de strijd. Vanaf 20 mei 1940 zochten enorm veel binnenlandse vluchtelingen een onderkomen in Menen, met het doel naar het Zuiden van Frankrijk te trekken. Diezelfde periode werd de stad ingenomen door de Duitse soldaten, de bezetting duurde tot 7 september 1944. Op die dag werd Menen bevrijd door de geallieerden. Tenslotte ontstond op 1 januari 1977 een nieuwe entiteit door de fusie met de buurgemeenten Lauwe en Rekkem. De naam Menen bleef behouden.