Belgie.NL | Provincies | Vlaanderen | Limburg

	Accommodaties
	Campings
	Groeps- accommodaties
	Hotels
	Kastelen
	Vakantiehuis-Ardennen
	Vakantiehuizen
	Vakantieparken
	Reizen
	Auto vakanties
	Busreizen
	Lastminutes
	Pakketreizen
	Stedentrips
	Treinreizen
	Outdoor
	Weekendje weg
	Vervoer
	Autohuur
	Trein
	Veerdiensten
	Aanbiedingen
	Actuele aanbiedingen
	Vliegtickets
	Vliegtickets

Weer

Webcams
Weer
Reisverhalen
Plattegronden
Fotogalerij

Ardennes Etape - De Ardennen specialist
Ardennes-Etape is de Ardennen specialist en biedt grootste aanbod vakantie huizen, chalets, villa's en luxe groepsaccommodaties in de Ardennen! Bel 0032 80 292 400 of ga naar de website: Ardennes-Etape

Belgie.nl - Provincies - Vlaanderen - Limburg - Herk-de-Stad

Herk-de-Stad

herk de stad, limburg, vlaanderen, belgie

Herk-de-Stad heeft een inwoneraantal van ongeveer 12.000 en is een plaats en stad in Belgisch-Limburg, vlakbij Hasselt. Herk-de-Stad was één van de steden van het graafschap Loon. In 1338 vond hier een vergadering plaats van de Anglofielen, een aantal vorsten waaronder Jan III van Brabant, maar ook Diederik van Heinsberg die aanspraak maakte op de titel van graaf van Loon. De Anglofielen steunden de Engelse koning tijdens de Honderdjarige Oorlog. Diederik vond het op een zeker ogenblik opportuun om deze groep te verlaten. Herk wordt voor de eerste maal vermeld in 1107, in een pauselijk document van de abdij van Sint-Truiden. Al vroeg (11de eeuw) was dit gebied persoonlijke eigendom van de graaf van Loon. Hij koos het uit als centrum van zijn domein. Hiervoor golden vooral strategische en economische overwegingen. Herk was immers gelegen op de grens van het hertogdom Brabant en op de belangrijke handelsweg Brugge-Keulen.

Als centrum voor de omliggende gemeenschappen bezat Herk toen een woning met tiendenschuur 'Het Hof', bewoond door de villicus die instond voor belastingen en rechtspraak. In de 14de eeuw groeide Herk door haar lakenweverijen uit tot een belangrijke 'Loonse stad'. In dezelfde eeuw werd het graafschap Loon ingelijfd bij het prinsbisdom Luik (1365). De prinsbisschop van Luik verleende Herk dan ook de 'Luikse stadsrechten' in 1386 (zie het perron ten noorden van de kerk ). In 1379 vinden we een eerste vermelding van de stadsomwalling. Men kon Herk betreden langs 3 versterkte poorten: de Diestse, de Hasseltse en de Sint-Truidense poort. Volgens een tekening van Leloup bezat Herk in 1743 nog haar gracht en poorten. De laatste poort, de Sint-Truidense, werd pas in 1882 afgebroken. Op een klein gedeelte na werd in deze eeuw de gracht gedempt en vervangen door vier lanen.

Het vroegere stratenpatroon in de kleine binnenstad bleef ongewijzigd, met uitzondering van de Sint-Maartenstraat (uit 1964). Verscheidene pestepidemies (negen tussen 1559 en 1669) en drie branden in de 17de eeuw (1669, 1679, 1699) bezegelden de ondergang van het stadje. Een laatste brand op het einde van de 18de eeuw (1781), waarbij slechts enkele huizen overeind bleven, bracht tenslotte de genadeslag. Vandaar dat het huidige uitzicht voornamelijk gedomineerd wordt door neoclassicistische woningen uit de 19de eeuw. Tijdens de Franse overheersing van 1795 tot 1815 werd Herk de hoofdplaats van een kanton, dat in de 19de eeuw 13 tot 16 gemeenten omvatte. In 1813 bouwde Godgaaf Hermans - net buiten het centrum - in het domein Olmenhof een klein kasteeltje en legde er een park aan met een boomkwekerij. Deze wordt nu aanzien als een der oudsten in het land.

Vakbekwame werknemers die later zelfstandig werden, lagen aan de oorsprong van de vele boomkwekerijen waarvoor Herk jarenlang wijd en zijd bekendheid genoot. Tot 1970 had Herk uitzonderlijk veel hoogstam fruitbomen. Op vraag van deken Claes van Wuest-Herck kwamen in 1851 de eerste zusters Ursulinen naar Herk-de-Stad. Zij werden later vooral bekend door hun 'pensionaat' waar meisjes uit gegoede families verbleven en onderwijs genoten. Onder hen waren ook veel buitenlandse internen (Luxemburgse, Duitse, veel Engelse en Ierse, een paar Amerikaanse meisjes en ook enkele Franse en Zwitserse). Het pensionaat groeide uit tot een instituut voor middelbaar onderwijs. In de jaren '50-'60 stonden de zusters eveneens in voor de oprichting en uitbouw van het Sint-Ursulaziekenhuis. Na de laatste oorlog kwam onze gemeente opnieuw tot leven. Van stille landbouwgemeente evolueerde Herk-de-Stad tot een gemeenschap, die zich toelegt op intensieve laagstamfruitteelt van hard fruit, aardbeien, groenten- en glasteelt, tot in hun meest moderne vormen.