Belgie.NL | Achtergronden

	Accommodaties
	Campings
	Groeps- accommodaties
	Hotels
	Kastelen
	Vakantiehuis-Ardennen
	Vakantiehuizen
	Vakantieparken
	Reizen
	Auto vakanties
	Busreizen
	Lastminutes
	Pakketreizen
	Stedentrips
	Treinreizen
	Outdoor
	Weekendje weg
	Vervoer
	Autohuur
	Trein
	Veerdiensten
	Aanbiedingen
	Actuele aanbiedingen
	Vliegtickets
	Vliegtickets

Weer

Webcams
Weer
Reisverhalen
Plattegronden
Fotogalerij

Ardennes Etape - De Ardennen specialist
Ardennes-Etape is de Ardennen specialist en biedt grootste aanbod vakantie huizen, chalets, villa's en luxe groepsaccommodaties in de Ardennen! Bel 0032 80 292 400 of ga naar de website: Ardennes-Etape

Belgie.nl - Achtergronden - Economie

Economie

economie, economische situatie, belgie

België heeft één van de meest open economieën ter wereld. De buitenlandse handel is van groot belang voor de economische ontwikkeling. Het land was één van de eerste industrielanden in Europa, maar heeft zich in de afgelopen 25 jaar geheel tot een diensteneconomie ontwikkeld. Diensten droegen in 2002 voor 71,6 procent bij aan het BNP. In 1985 was dit aandeel 64,9 procent. De industrie speelt echter nog steeds een strategische rol. Het merendeel van de industriële productie wordt geëxporteerd. In 2002 bedroeg het aandeel van de export in het BNP 84 procent. In 2003 was dit aandeel 79,3 procent. Bijna 45 procent van de export gaat naar de buurlanden van België: Duitsland, Frankrijk en Nederland. Vanuit de groei van de industrie wordt nieuwe vraag naar diensten gecreëerd, vooral daar waar het gaat om ontwikkelingen in de industriële en administratieve toepassingen van informatica. Het aandeel van de industrie in het BNP bedroeg 26,8 procent in 2002; in 1985 was dit aandeel nog 32,2 procent.

Economische indicatoren

BBP
248,2 miljard euro (2003)

BBP per hoofd van de bevolking
24.021 euro (2003)

Reële groei BBP
1,1 % (2003) t.o.v. voorgaande jaar (2002)

Stijging consumentenprijzen
1,5% (2003) t.o.v. voorgaande jaar (2002)

Munteenheid
Euro

Buitenlandse handel

Totale invoer in België
153. 087 miljoen euro (2003)

Totale uitvoer uit België
147.612 miljoen euro (2003)

Uitvoer uit Nederland naar België
27.622,6 miljoen euro (2003)

Invoer in Nederland uit België
23.025,7 miljoen euro (2003)

Voornaamste handelspartners
Invoer uit: Duitsland, Nederland, Frankrijk, Verenigd Koninkrijk, Italië
Uitvoer naar: Duitsland, Frankrijk, Nederland, Verenigd Koninkrijk, Italië

BBP
In 2002 bedroeg het Belgische bruto binnenlands product (BBP) 260,7 miljard euro, een groei van 0,7 procent ten opzichte van 2001 (Bron: Kerncijfers 2003). In de afgelopen twee decennia groeide het Belgische BNP jaarlijks gemiddeld met 2 procent. Dat lag onder het EU-gemiddelde van 2,2 procent. In de tweede helft van de jaren negentig ging het heel wat beter met de Belgische economie. Economisch dieptepunt was het jaar 1993. De situatie verbeterde vanaf het jaar 1997. De motoren achter de economische groei zijn de export en de bedrijfsinvesteringen.

Gemiddelde groei BNP (in procenten)

België 1998-2002
2,1 procent

België 1996-2000
2,8 procent

EU 1996-2000
2,4 procent

België 1990-1995
1,6 procent

BNP
In 2000 groeide het BNP met 3,7 procent. In de jaren daarna daalde die groei sterk. Zowel in 2001 als in 2002 nam het BNP slechts met 0,7 procent toe. In 2003 trad een licht herstel op: de groei van het BNP was toen 1,1 procent. De inflatie was 1,5 procent. In 2003 nam de binnenlandse vraag in België meer toe dan in de andere eurolanden. Voor wat betreft de particuliere consumptie wordt voor zowel 2004 als 2005 een groei van 2,1 procent voorzien. In 2004 zal dit vooral het gevolg zijn van een stijging van de lonen en in 2005 komt de groei naar verwachting uit de toename van de werkgelegenheid.

Regionale verschillen
Vlaanderen is rijker dan Wallonië. Aan het begin van de twintigste eeuw was dat precies andersom. De Vlaamse economie moest het toen hebben van de landbouw, terwijl de Waalse economie profiteerde van de opkomende industrieën. Na de Tweede Wereldoorlog nam het belang van de zware industrie in Wallonië zienderogen af. Alleen met veel overheidssteun in de jaren zeventig en tachtig hield de zware industrie nog enigszins het hoofd boven water. Vlaanderen profiteerde in die jaren juist van de opkomst van de meer lichte industrieën en de havens. Bovendien investeerden veel buitenlandse bedrijven juist in Vlaanderen. In het Vlaamse noorden leeft meer dan de helft van de bevolking (6 miljoen mensen) en er is een grotere bevolkingsdichtheid. Het Vlaams Gewest levert 57 procent van de totale toegevoegde waarde van het BNP in België.

Het BNP per hoofd van de bevolking is in het Vlaamse noorden 25 procent hoger dan in het Waalse zuiden. Daar komt bij dat de werkloosheid in Wallonië 2,5 keer zo hoog is als in Vlaanderen. Het omstreden Lambermont-akkoord van juli 2001 geeft de drie gewesten - Vlaanderen, Wallonië en Brussel - het recht om de persoonlijke inkomstenbelastingen te verlagen of te verhogen binnen een marge van 6,75 procent ten opzichte van de tarieven die de federale regering aangeeft. Men vreest nu dat deze mogelijkheid tot belastingverlaging de regionale verschillen die er al zijn nog zal vergroten. Rijke Brusselaren zouden bijvoorbeeld om deze reden juist naar Vlaanderen kunnen verhuizen om te profiteren van lagere belastingen.

Wallonië
Wallonië werkt er sinds enige jaren hard aan om uit de economische problemen te komen. De bijbel die als leidraad dient om Wallonië er weer bovenop te helpen heet het 'Contrat d'Avenir' (1999), het economisch beleidsplan voor de komende jaren. Het nieuwe economische beleid lijkt langzamerhand zijn vruchten af te gaan werpen.

Le Centre en le Borinage
In sommige provincies spelen het industriële verleden en het gebrek aan investeringen een grotere rol dan in andere. Er zijn twee regio's die hierdoor echt zwaar getroffen zijn: Le Centre, de regio rond Charleroi, Mons en La Louvière, en de Borinage. Toch zijn zelfs hier al duidelijk tekenen van herstel. Het grote staalbedrijf Cockerill Sambre leeft nog dankzij de grote overheidssteun uit de jaren tachtig. Inmiddels heeft het bedrijf weer een goede concurrentiepositie. Het economisch beleid is er nu op gericht om het verlies uit de staalsector op te vangen door nieuwe ondernemers aan te trekken. De banen die in Charleroi verdwenen door de crisis bij de industriereuzen, zijn er inmiddels weer bijgekomen door het ontstaan van nieuwe MKB-bedrijven. Dit is nog geen echte economische groei, maar biedt wel een sterke economische ruggengraat. De financiële hulp vanuit de EU (structuurfondsen) voor dit voormalige 'doelstelling 1-gebied' vermindert nu. De Waalse regering past deze fondsen goed toe.

Namen en Waals Brabant
In de provincies Namen en Waals-Brabant gaat het goed. Beiden profiteren van de nabijheid van Brussel. Namen heeft niet veel geleden onder de economische crisis, omdat er geen zware industrie was en geen grote bedrijven. Het toerisme is hier de drijvende kracht. Deze branche droeg in 2000 voor 6 procent bij aan het Waalse BBP. Waals-Brabant heeft zich de afgelopen tien jaar het snelst hersteld wat betreft levensstandaard en werkgelegenheid. Er is relatief weinig economische schade vanuit het verleden. Grote bedrijven vestigen zich rond de grote steden vanwege de centrale ligging van Waals-Brabant.

Luik
De provincie Luik, vanouds het symbool van staal en staking, stelt de universiteit van Luik centraal als economisch ontwikkelingscentrum. Vanuit het onderzoeksveld van de universiteit is bijvoorbeeld het wetenschapspark Sart Tilman ontstaan, waar zich MKB-bedrijven vestigen.

Brussel
Brussel is één van de rijkste regio's binnen de Europese Unie. Het feit dat Brussel de zetel is van de Europese Commissie en vele EU-instellingen, evenals het NAVO-hoofdkwartier en vele multinationale bedrijven, maakt dat het in dit gewest in economisch opzicht zeer goed gaat.

Gemiddeld inkomen per hoofd van de bevolking per gewest in 2001 (Euro's)

Vlaams Gewest
12.542

Waals Gewest
10.764

Brussels Gewest
10.562

Inflatie
De inflatie is afgenomen van gemiddeld 2,4 procent in 2001 tot 1,6 procent in 2002 naar 1,5 procent in 2003. Voor 2004 wordt een inflatie van 1,6 procent voorzien. Dat komt vooral door een toename van de olieprijs. Deze zal in 2005 naar alle waarschijnlijkheid weer wat gaan dalen en de verwachting is dat de euro dan sterker staat. Daarom wordt voor 2005 weer een lager inflatiecijfer verwacht, namelijk 1,4 procent. (Bron: EIU Country report Belgium, juni 2004)

Werkeloosheid
Volgens aanvullende gegevens van de EU bedroeg het werkloosheidscijfer in maart 2004 12,7 procent. Dit cijfer ligt iets hoger dan een jaar daarvoor. Vooral de (jeugd)werkloosheid van lager geschoolden is al jaren een probleem. Er zijn ook verschillen per regio. In Brussel en Wallonië is de werkloosheid hoger dan in Vlaanderen. Deze was in maart 2004 in deze regio's respectievelijk 22,2, 18,2 en 8,2 procent. De jeugdwerkloosheid is in de afgelopen jaren wel wat teruggedrongen. Het aantal langdurig werklozen is eveneens afgenomen doordat velen vervroegd met pensioen zijn gegaan. Toch boekt de regering langzamerhand wel wat succes met de bestrijding van de werkloosheid. Het in de hand houden van de (hoge) loonkosten wordt gezien als de sleutel tot het terugdringen van de werkloosheid.

Economisch beleid
Tot de onderwerpen die al meerdere jaren hoog op de Belgische politieke agenda staan, horen het terugdringen van de (jeugd)werkloosheid, het inspelen op de vergrijzing van de bevolking, het verlagen van de belasting, het verlagen van de kosten in de gezondheidszorg en het verlagen van de loonkosten. De werkloosheid is al jaren een probleem in België. Per gewest zijn er verschillen; in Vlaanderen is de werkloosheid minder hoog dan in Wallonië en Brussel. De werkloosheid in zijn geheel is de laatste jaren gedaald, hoewel dit een wat vertekend beeld is; veel langdurig werklozen zijn de laatste jaren met vervroegd pensioen gegaan. De vergrijzing is een ander probleem, dat vooral na 2010 acuut zal worden. De regering probeert hier op in te spelen door te werken aan het pensioenbeleid.

Begin 2004 aanvaardde de regering het stabiliteitsprogramma voor de periode 2003-2007. Hierbij wordt gestreefd naar een groei van het BNP van 1,8 procent in 2004, 2,8 procent in 2005, 2,5 procent in 2006 en 2,1 procent in 2007.

Overheidsfinanciën
De overheidsfinanciën waren in 2000 voor het eerst in vijftig jaar tijd in evenwicht. Het terugdringen van de staatsschuld staat al jaren hoog op de politieke agenda. België is er goed in geslaagd om de tekorten terug te dringen. De eisen voor toetreding tot de Europese Monetaire Unie (EMU) per 1 januari 1999 hebben daar de directe aanzet toe gegeven. Ook de privatisering van staatsbedrijven heeft bijgedragen aan het terugdringen van de tekorten. België heeft één van de hoogste staatsschulden in de Europese Unie. Dit is een structureel probleem voor het land. Het ontstaan van de hoge staatsschuld is vooral te wijten aan de in het verleden gevoerde politiek. Deze was vooral gericht op het oplossen van wrijvingen tussen het Franstalige zuiden en het Nederlandstalige noorden. In de jaren zeventig en tachtig is een beleid gevoerd van overheidssteun aan verschillende noodlijdende industrieën, zoals de zware metaalsector. Die industrie bevond zich vooral in het Franstalige zuiden. De staatsschuld is inmiddels gedaald van 134,5 procent van het BNP in 1995 naar 102 procent in 2003.

Belastingbeleid
Overheidsinkomsten maken in België een groot deel uit van het BNP. In 2003 bedroeg het aandeel 50 procent, één van de hoogste percentages in West-Europa. Halverwege 2001 kondigde de Belgische regering, middels de omstreden Lambermont-akkoorden, hervormingen aan van de persoonlijke inkomstenbelasting. Het streven daarbij is de overheidsinkomsten uit deze belasting te doen afnemen met 4,3 miljard euro over de periode 2001-2005, gevolgd door een daling van nog eens 3,3 miljard euro vanaf 2006. De Lambermont-akkoorden waren in de eerste plaats akkoorden om de Belgische Staat te hervormen, waarbij meer bevoegdheden van de federale staat overgeheveld werden naar de gewesten. Dit overhevelingsproces is nog steeds gaande. De Lambermont-akkoorden geven de gewesten echter ook de mogelijkheid om, binnen een marge van 6,75 procent, af te wijken van de federale belastingtarieven. Dit leidt echter tot verdere wrijvingen tussen de drie gewesten. Sinds 1 januari 2003 is de vennootschapsbelasting verlaagd. Ook zijn er veranderingen aangebracht in de inkomstenbelasting.

Arbeidsmarktbeleid
De regering zet actief beleid in op de (jeugd-)werkloosheid en streeft naar een grotere participatie van de beroepsbevolking. De arbeidsparticipatie ligt nu onder het EU-gemiddelde. In april 2000 werd het zogenoemde Rosettaplan voor de aanpak van de jeugdwerkloosheid geïntroduceerd. Dit lijkt succesvol te zijn. In het najaar van 2004 vindt een belangrijk sociaal overleg plaats met de diverse sociale partners (VBO en VEV), vakbonden en werkgevers. Centraal daarbij staat dat oudere werknemers weer zouden moeten integreren in het arbeidsproces. Een belangrijk punt is ook dat elk gewest een eigen arbeidsmarktbeleid wil kunnen voeren. Dat geldt vooral voor het Vlaams Gewest. Werkgevers dringen meer en meer aan op herinvoering van de 40-urige werkweek. Sinds 2003 kent België evenals Nederland de 36-urige werkweek.

Monetair beleid
Het monetair beleid is, evenals dat van de elf andere EMU-landen, ondergebracht bij de Europese Centrale Bank.

Privatisering
Er zijn in België nog enkele staatsbedrijven actief. Het gaat om de NMBS (spoorwegen) en De Post (de Belgische TPG). Voor de NMBS als geheel bestaan geen privatiseringsplannen. Wel heeft de Europese Commissie aangegeven dat het beheer van het spoorwegnet en de exploitatie ervan gescheiden moeten worden. Dat houdt in dat deze beide onderdelen van de NMBS uiteindelijk toch in particuliere handen zullen komen. Voor 'De Post' bestaan geen privatiseringsplannen. Eventuele joint ventures met de particuliere sector worden echter wel gestimuleerd door de regering. Het voormalige staatsbedrijf Belgacom (telecommunicatie) kwam in 1995 voor 49 procent al in particuliere handen; in 2004 volgde de rest. De Staat behoudt echter wel een controlerende functie in dit bedrijf. Luchtvaartmaatschappij Sabena werd in november 2001 failliet verklaard. De Staat heeft nog een minderheidsaandeel in het nationale luchtvaartbedrijf Brussels International Airport, BIAC.

Meer informatie: