De Tweede Wereldoorlog

Vanaf 1936, toen de spanning begon te stijgen, verklaarden Leopold III en de Belgische regering het land opnieuw neutraal. Dat verhinderde echter niet dat op 10 mei 1940, zonder ultimatum deze keer, de Duitse Wehrmacht België binnenviel. Het werd geen loopgravenoorlog deze keer en ondanks de steun van de Engelsen en de Fransen was alles na achttien dagen voorbij. Honderdduizenden Belgen sloegen op de vlucht. Leopold III capituleerde op 28 mei, zonder evenwel zijn regering of de geallieerden te raadplegen. Hij nam vervolgens een zware beslissing: als opperbevelhebber van het leger besloot hij bij zijn troepen te blijven en hij verbleef als gevangene in het koninklijk paleis in Laken. De regering vluchtte echter naar Londen. België bleef door de nazi's bezet tot in september 1944, maar leverde aan de geallieerden een meer dan symbolische bijdrage: de minerale rijkdommen uit Kongo. Het was trouwens met uranium uit Katanga dat de Amerikanen de eerste atoombom maakten.

Leopold III, die toch al slecht aangeschreven stond bij veel van zijn onderdanen, trouwde in 1941 met Lilian Baels, wat hem bijzonder kwalijk genomen werd. Zijn ontmoeting met Hitler in 1944 werd hem al evenmin in dank afgenomen. Als gevangene in Duitsland kon hij natuurlijk zijn land niet regeren en het was zijn broer, prins Karel, die het regentschap waarnam. Na de Slag om de Ardennen konden de Belgen eindelijk de Bevrijding vieren. Over de terugkeer van de koning, die in ballingschap in Zwitserland verbleef, raakten ze het echter niet eens. De Leopoldisten (katholieken) en de anti-Leopoldisten (socialisten en liberalen) moesten vijf jaar wachten tot 57,5% van de Belgen zich tijdens een referendum uitsprak voor de terugkeer van hun vorst. Toen Leopold III dan eindelijk terugkeerde, met Boudewijn en Albert aan zijn zijde, braken er in Luik ernstige rellen uit. Uit vrees voor een burgeroorlog deed Leopold III afstand van de troon ten voordele van zijn zoon Boudewijn.

Bekijk ons aanbod in de buurt van De Tweede Wereldoorlog