Sint-Hubertusgalerijen

De Sint-Hubertusgalerijen, ontworpen in neoklassieke stijl, zijn overdekt met glas en werden in 1847 plechtig ingehuldigd door Leopold I. Ze kenden onmiddellijk succes in deze regenachtige stad en werden de ontmoetingsplaats voor welgestelden, kunstenaars en intellectuelen, aangetrokken door theater, luxewinkels, cafés en patisserieën. Vandaag is het er niets anders. De Sint-Hubertusgalerijen stonden model voor verscheidene buitenlandse architecten. Zo ook voor de Italiaan Mangoni, toen hij de plannen ontwierp voor de Vittorio Emmanuele galerij in Brussel.

In het midden van de 19e eeuw vormden de Sint-Hubertusgalerijen de langste, hoogste (8 m) en mooist versierde winkelgalerij ter wereld, waar ook nog het meest licht in viel vanwege het enorme glazen dak van 200 m lengte. Vanaf de opening werd de galerij druk bezocht en had veel commercieel succes, dat nog toenam toen zich hier gespecialiseerde luxewinkels begonnen te vestigen. De openluchtterrassen van de cafés, patisserieën en ijssalons trokken een deftig publiek aan, dat er prijs op stelde gedurende enkele uren het ruwe Belgische klimaat te kunnen vergeten.

De Sint-Hubertuspassage werd in de loop van de jaren ook een literair centrum, waar men in het Café de la Renaissance (de huidige Taverne du Passage), dat de zetel van de "Cercle Artistique et Littéraire" was, beroemde schrijvers als Baudelaire, Alexandre Dumas, Victor Hugo, Apollinaire of Verlaine kon ontmoeten. Ook tegenwoordig vormen de galerijen nog een belangrijk luxueus handelscentrum, mede vanwege het historische decor dat onlangs zorgvuldig gerestaureerd is.

 

Bekijk ons aanbod in Brussel