Dinant
Dit is één van de koninginnestadjes van de Ardennen. Op amper één uur rijden van Brussel ligt het langgerekt op beide Maasoevers, in de schaduw van een citadel. Het bevindt zich al heel dicht bij Frankrijk, tussen Namen en de Franse grensstad Givet. De stad heeft een krijgshaftig verleden. De inwoners, die bekend staan om hun vrijheidszin, hadden het in de Middeleeuwen onophoudelijk aan de slag met 'die van Bouvignes'. Bouvignes maakte deel uit van het al vroeg met Bourgondië gelieerde graafschap Namen, terwijl Dinant behoorde tot het prinsbisdom Luik. Net als Huy (Hoei) heeft de stad hiervoor zwaar moeten boeten. Dat gebeurde bijvoorbeeld op een gruwelijke wijze in 1466, toen de stad op het toppunt van haar macht was, en de vakbekwaamheid van de koperslagers uit Dinant ver buiten de Maasvallei werd erkend.
De Bourgondische vorst Karel de Stoute belegerde Dinant, nam de stad in, en maakt de citadel en veel andere gebouwen met de grond gelijk. Bij de verdediging van de stad sneuvelden 900 Dinantezen, en tijdens de bezetting liet Karel de Stoute er nog eens 800, twee aan twee gebonden in de Maas werpen. Het duurde eeuwen voor Dinant deze slag te boven kwam. Telkens werd de citadel hersteld, en telkens ook weer verwoest. In 1820 bouwden de Nederlanders de citadel weer op voor hun grensverdediging en tot de onafhankelijkheid van België in 1830 zet er een Hollands garnizoen. Tijdens de beide wereldoorlogen kregen stad en citadel het opnieuw zwaar te verduren. Men zou het stadje onrecht aandoen door niet te verwijzen naar twee van zijn beroemde zonen: Wiertz en Sax.
Antoine Wiertz was een opmerkelijke, romantische schilder uit de 19de eeuw. Sommige van zijn monumentale doeken zijn meer dan tien meter breed en even hoog. Wiertz werkte in Brussel, waar rond zijn atelier een indrukwekkend museum werd gebouwd. In Dinant is van Wiertz weinig of niets te zien. Adolphe Sax was naar verluidt een bescheiden man, die een naar hem genoemd muziekinstrument uitvond: de saxofoon. Jazzliefhebbers zullen met genoegen in Dinant rondkuieren; Sax kreeg er een bescheiden standbeeld, vlak bij de kerk. Door zijn prachtige ligging is Dinant nu geheel op het toerisme gericht. Het is een stad van kopersslagers gebleven, wat uit het ruime aanbod in de plaatselijke winkels blijkt. Men verlaat Dinant niet zonder geproefd te hebben van de Couques de Dinant, een steenharde soort koeken, die alleen hier worden gebakken.
